نویسنده موضوع: سوالی درباره جمله: و اقرا علی ولدی السلام الی یوم القیا  (دفعات بازدید: 13 بار)

آفلاین شریف

  • ناظر
  • Jr. Member
  • *****
  • ارسال: 96
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم و رحمت الله
عرض ادب و احترام

مرحوم علامه مجلسی رحمت الله علیه در بحار الانوار جلد 43 ص 214 چنین نقل می فرمایند:


وَ ذَكَرَ وَهْبُ بْنُ مُنَبِّهٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهَا بَقِيَتْ أَرْبَعِينَ يَوْماً بَعْدَهُ وَ فِي رِوَايَةٍ سِتَّةَ أَشْهُرٍ وَ سَاقَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْحَدِيثَ إِلَى أَنْ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَتْ ع شَقَّتْ أَسْمَاءُ جَيْبَهَا وَ خَرَجَتْ فَتَلَقَّاهَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ فَقَالا أَيْنَ أُمُّنَا فَسَكَتَتْ فَدَخَلَا الْبَيْتَ فَإِذَا هِيَ مُمْتَدَّةٌ فَحَرَّكَهَا الْحُسَيْنُ فَإِذَا هِيَ مَيِّتَةٌ فَقَالَ يَا أَخَاهْ آجَرَكَ اللَّهُ فِي الْوَالِدَةِ وَ خَرَجَا يُنَادِيَانِ يَا مُحَمَّدَاهْ يَا أَحْمَدَاهْ الْيَوْمَ جُدِّدَ لَنَا مَوْتُكَ إِذْ مَاتَتْ أُمُّنَا ثُمَّ أَخْبَرَا عَلِيّاً وَ هُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَغُشِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رُشَّ عَلَيْهِ الْمَاءُ ثُمَّ أَفَاقَ فَحَمَلَهُمَا حَتَّى أَدْخَلَهُمَا بَيْتَ فَاطِمَةَ وَ عِنْدَ رَأْسِهَا أَسْمَاءُ تَبْكِي وَ تَقُولُ وَا يَتَامَى مُحَمَّدٍ كُنَّا نَتَعَزَّى بِفَاطِمَةَ بَعْدَ مَوْتِ جَدِّكُمَا فَبِمَنْ نَتَعَزَّى بَعْدَهَا فَكَشَفَ عَلِيٌّ عَنْ وَجْهِهَا فَإِذَا بِرُقْعَةٍ عِنْدَ رَأْسِهَا فَنَظَرَ فِيهَا فَإِذَا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا أَوْصَتْ بِهِ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ ص أَوْصَتْ وَ هِيَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ يَا عَلِيُّ أَنَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ زَوَّجَنِيَ اللَّهُ مِنْكَ لِأَكُونَ لَكَ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ أَنْتَ أَوْلَى بِي مِنْ غَيْرِي حَنِّطْنِي وَ غَسِّلْنِي وَ كَفِّنِّي بِاللَّيْلِ وَ صَلِّ عَلَيَّ وَ ادْفِنِّي بِاللَّيْلِ وَ لَا تُعْلِمْ أَحَداً وَ أَسْتَوْدِعُكَ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَى وُلْدِيَ السَّلَامَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

مرحوم علامه بحرانی رحمت الله علیه در عوالم و نیز مرحوم علامه سید محسن امین رحمت الله علیه در اعیان الشیعه ج 1 ص 320 نیز این حدیث را نقل فرموده اند.

در کتب قدیمی تر مثل اصول السته عشر و دیگران اشاره مختصری به این وصیت داشته اند و متن را بیان نفرموده اند.

عرض بنده ناظر به کلمات پایانی این وصیت است؛ و اقرا علی ولدی السلام الی یوم القیامه

اینجا سه سوال مطرح است که مستدعی است حسب صلاحدید و فرصت، پاسخ بفرمایید

اول آنکه آیا حضرتعالی در منابع دیگر و قدیمی تر این عبارت و اقرا علی ولدی السلام الی یوم القیامه را ملاحظه فرموده اید؟

دوم آنکه بر فرض عدم یافتن این عبارت در کتابهای قدیمی تر، آیا نقل این عبارت در منابر و روضه ها و یا تالیفات و تحقیقات، مانعی دارد یا خیر؟

سوم آنکه با توجه به اینکه بعضا شنیده می شود که برخی افراد می گویند این فقره توسط متاخرین اضافه شده و اصلا جزو، وصیت نیست، باید در این خصوص چه کرد؟

پیشاپیش از تصدیع عذرخواهم و التماس دعای خاص الخاص دارم و مشتاق دیدار
دستبوس شما
« آخرين ويرايش: ژانویه 09, 2019, 09:48:40 am توسط شریف »

کلیدواژه ها: